Wakker worden

Denken, piekeren, is eigenlijk wat ik veelvuldig doe gedurende de dag. Ik denk na over alles wat ik doe en zeg. Of juist niet. En dat gegeven is vaak heel vermoeiend en kost veel energie. Het gebeurd vooral in de periodes dat ik me minder voel. Volledige achtbaan taferelen. 

Keuze

Wakker worden of niet wakker worden is geen keuze; het gebeurt wel of het gebeurt niet. Dat klinkt misschien heel pessimistisch en zonder enige goed gelovigheid in mijn eigen fysiologische verschijning, maar er bestaat altijd een kans.

Zelfs onkruid vergaat op een dag. Zelf schaar ik me niet onder de soort onkruid hoor maar onder een bepaalde soort van levensboom: ik wil wel graag leven alleen de omstandigheden maken het vaak heel ingewikkeld vol uitdagingen. 

Op sommige dingen heb je invloed zoals wat je eet en drinkt en hoe je leeft. Ik rook niet, gebruik geen legale en illegale drugs meer en heel sporadisch drink ik nog wel eens een biertje maar liever niet. Hoewel ik er elke dag nog wel aan denk en vooral aan de staat van verdoving die het met zich meebrengt, weg van de realiteit.

Controle?

Veel dingen gebeuren waar je geen controle op hebt, althans directe controle. Zoals luchtverontreiniging, banen als hoer, oorlogen, btw verhogingen, en tyfus hoge prijzen om überhaupt te kunnen leven in dit bananenland. Ik klaag verder niet maar als er verdoemenis mee gemoeid gaat dan maakt het niet uit of het rechtsom, linksom of achteruit moet gaan, al moet het door de gehaktmolen met gruwelijk veel nevenschade; the show must go on. Fuck al humans. 

Mijn hart

De laatste weken denk ik dus vaak; misschien word ik morgen niet meer wakker en stopt mijn hart er gewoon mee. Gewoon zo. Het meest verdrietige zou ik vinden dat ik dan mijn lieve kinderen niet meer heb kunnen knuffelen en heb kunnen zeggen hoeveel zij voor me betekenen en hoeveel ik van hen houd. 

Alleen maar liefde,
Jeff

Lees hier meer over mij