Op mijn 3e verliet hij mij en mijn mams en leerde ik mijn echte paps pas (echt) kennen op mijn 14e. Nou ja kennen..
En dat is geen verwijt naar hem toe
Maar het is wel zoals het is
Vroeger had ik geen werkruimte om te denken hoe het eigenlijk zou moeten zijn
Op mijn 3e verliet hij mij en mijn mams
En leerde ik mijn echte paps pas (echt) kennen op mijn 14e, nou ja echt kennen kan je niet bepaald zeggen.
Dat heeft me jaren gekost om te begrijpen
Om het een plek te geven
Daarom vind ik het des te meer belangrijk dat ik er wél ben voor mijn kids
Want nu weet ik zelf als vader dat het ontzettend veel toewijding en liefde vereist
Om er te ‘zijn’ voor je kinderen
Zoveel verantwoordelijkheid
Dat je stabiel moet zijn
Daadkrachtig maar ook kwetsbaar
Liefdevol blijven op de momenten dat je eigenlijk boosheid voelt opkomen door je eigen triggers
Niet de emoties onderdrukken maar reguleren en controleren
Emotioneel beschikbaar zijn
Praten over hoe het echt met je gaat
Luisteren en zien
Je steunt als je belangrijke beslissingen neemt
Jou kunnen dragen als je jezelf even niet kunt dragen
Of grote fouten maakt
Dat je paps dan zegt; het zijn geen fouten maar leermomenten
En je vervolgens een knuffel geeft met immens veel liefde
Vaderschap betekent zoveel meer dan ik het hier beschrijf
Mijn paps heb ik sinds 2018 niet meer gezien en gesproken
Te veel gebeurt
Maar ik wil hem weer zien op zich, maar of hij er voor open staat heeft hij tot heden niet laten weten
Want je weet nooit wanneer de laatste keer zal zijn
Dat ik hem kan zeggen hoeveel ik hem gemist heb in mijn leven
En dat ik hem heb vergeven en van hem hou
Want ik wil geen spijt krijgen.. maar goed, misschien is het afsluiten hoe dan ook de juiste beslissing.
Alleen maar liefde,
Jeff
Disclaimer:
De verhalen die ik hier deel, zijn gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen en worden gedeeld vanuit mijn eigen perspectief. Mijn doel is om bewustwording te vergroten, aandacht te vragen en verbinding te stimuleren.
Reactie plaatsen
Reacties