Vandaag had ik een interview..
Een gesprek dat ging over mijn leven en voornamelijk het verleden; over het trauma en wat ik als kleine jongen moest doen om te overleven en te komen tot het stukje grond waar ik nu sta.
Mijn leven blijft niet tot aan mijn dood donker en zwartgallig
Hoewel ik nog veel hobbels en obstakels moet overwinnen op dagelijkse basis, voel ik toch dat ik mijn fundament, mijn basis, steeds meer steady krijg.
Als men mij vraagt; Jeff, hoe zie jij je leven nu voor je? Dan zeg ik; een vrije kop, een vrij leven zonder dwangmatige vernederende afwijzende gedachten en gevoel.
Zonder depressie. Zonder angst. Zonder verslaving.
En het liefste ook zonder die omstandigheden maar goed, we leven in deze libi.
Emoties en gevoelens die in lijn staan met het heden en niet verbonden zijn met trauma uit het verleden.
Gewoon vrij..
Het is niet zo ''gewoon'', want herstel van meerdere depressies en psychoses, angst en verslavingen als gevolg van cptss, intergenerationele patronen en trauma, is levenslang herstelwerk in mijn beleving.
Mijn leven blijft niet tot aan mijn dood donker en zwartgallig, maar het doel van mij is dat ik de zonnestralen ontvang op mijn gezicht van een vrije kop .
Dat de leven gewoon wat lichter voelt en niet zo zwaar meer..
Doorzetten omdat ik weet wat ik kwijtraak als ik opgeef, dus ik zal hoe dan ook altijd door blijven pushen.
Zodra ik weet wanneer het interview wordt gepubliceerd en waar, hoor je als dit ready is.
Alleen maar liefde,
Jeff
Disclaimer:
De verhalen die ik hier deel, zijn gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen en worden gedeeld vanuit mijn eigen perspectief. Mijn doel is om bewustwording te vergroten, aandacht te vragen en verbinding te stimuleren.
Reactie plaatsen
Reacties