Ik schrijf over zaken waar de meeste mensen over gruwelen. Weetje waarom? Omdat het echt is, omdat het rauw en zuiver is. Omdat het iedereen kan overkomen maar de meeste hier niet bewust voor kiezen.
De laatste maanden leef ik in een sociaal isolement. Maar let op mijn woorden. Elke letter die ik hier publiceer kan tegen me worden gebruikt en in zekere zin gebeurt dat ook. Dat heeft te maken met mijn ex. Maar fok it. Of het nu een woord is die uit liefde bestaat of het tegenovergestelde, dat maakt geen klap uit. Iets met framing en manipulatie? Familie van goebbels.
Gek genoeg leef ik in een gekozen sociaal isolement
Hoe bedoel je Jeff?
Ik kies er bewust voor om hierin te leven althans tot het moment dat het anders mag.
De juiste mensen?
Heb je geen andere mensen nodig om je heen? Ja, maar wel de juiste.
En als ik het nodig heb, dan heb ik wel een vangnet waar ik even onder de mensen kan zijn. Maar ik voel het gewoonweg niet meer om me te mengen in de maatschappij. Met de meeste kan ik niet overweg. De meeste hé. En de mensen waar ik wel mee spreek, die ik wel zie, die weten het.
Het gaat me om het gros, de kudde, de massa, waar ik werkelijk waar totaal geen affiniteit mee heb. Wil er ook niets mee te maken hebben.
Haha ik lach terwijl ik dit schrijf want het lijkt wel een soort interview met mezelf.
Je woont in Groningen toch? Jap, dat klopt. Helaas nog wel. Ben hier wel uitgekeken. Eerlijk gezegd heb ik de boel hier wel uitgescheten. In de afgelopen tien jaar is hier echt veel veranderd, ten nadele van de stad.
Hoererij
Natuur wordt verdrongen door beton en steen, mensenmassa’s nemen toe dan wel door studenten, dan wel door (illegale immigranten), mensen met een verslaving raken nog meer de weg kwijt, drugs dealers, daklozen, criminaliteit en hoererij. De gemeente kijkt toe, lacht en vult zakken vanuit de minderheid.
Door de jaren heen heb ik de sjeu wel gezien, gevoeld en waargenomen. Waargenomen waarom het echt draait en staat haaks op hetgeen hoe ik het zie.
Door mijn vrijwilligerswerk, wat van uit mijn eigen initiatief is gecreëerd, kom ik nog dagelijks met mensen in gesprek die naar mijn beleving vanuit hetzelfde hout zijn gesneden. Alhoewel, ze denken in grote lijnen net als ik, daarom spreek ik ze ook.
Zo word ik zo nu en dan ook wel voor putjesschepper uitgemaakt, met de nek aangekeken of gedood door een blik van een medemens.
Vrijwilligert
Omdat ik me inzet voor amfibieën en reptielen in het Noorderplantsoen Groningen. Kikkers en padden trek ik uit de straatputten omdat ze anders verzuipen en verhongeren. Nou ja, ze gaan gewoon dood. Heb her en der gaasroosters voor de putopeningen geplaatst maar dat wordt niet echt geapprecieerd door de levende schoorstenen in onze samenleving. Die gaasroosters worden dus naar de vernieling geholpen omdat jan of margriet een peuk moet lozen.
Ik verneem aan mezelf dat ik met een verbolgen toon over mijn eigen soort vertel. Maar zoals ik het kan zeggen is dat er veel rot en schimmel woekert. Net zoals de Japanse duizendknoop zijn dit soort mensen gewoon overal te vinden en vaak te veel of zo.
Toch blijft mijn glas halfvol
Hoewel optimisme en de hoop die ik koester mij siert in persoon alsmede in mijn openheid en mogelijkheid tot gesprek, ben ik ook wel moe, mensen moe of is het levensmoe?
Tegelijkertijd is dat is ook wel een groot argument om sociaal isolement voor mij goed te praten. Maar als dit je gedwongen wordt opgelegd door factoren waar je zelf niet voor hebt gekozen, dan kan dit wel een vieze smaak geven in je mond, chronisch.
Oké klaar met de vieze woorden, tijd voor een muntthee.
Alleen maar liefde,
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties