Hij werd verdomme maar 61 jaar!
Op 14 juni is hij onverwachts overleden aan een hartstilstand, notabene op fucking vakantie. Nou hoor ik je denken, ja er overlijden dagelijks honderden dan wel duizenden mensen per dag. Ja klopt, maar ik zal je vertellen waarom het mij persoonlijk raakt.
Cornelis Pieter (Cees) Geel (geboren in Schagen op 13 maart 1965 overleden op 14 juli 2026) was een Nederlands acteur, stemacteur en praatprogramma-presentator.
Hoewel hij in Nederland een bekende Nederlander was, schrijft en verteld heel Nederland over iemand, over hem, als hij wegvalt uit de samenleving. Zal dit bij mij persoonlijk ook het geval zijn? Ik denk het niet. Hoewel ik heel veel mensen ´´ken´´ zal er snel vergetelheid zijn ben ik bang. Zo is het waarschijnlijk ook, hoe verdrietig dit ook is, met Cees. Zo gaat dat met de dood. De dood laat mensen vergeten. Want de dood is onaantastbaar maar echt. Niemand weet wat er na je dood gebeurt, met jou, met je ziel.
Sommige mensen geloven dat god over hen zal waken en dat zij ook echt daadwerkelijk bij hem komen. Voor dat gedachtegoed heb ik respect maar zelf ben ik daar niet meer van overtuigd. Als je dood bent steken ze toch nog even wat veren in je reet.
Terug naar Cees
Waar ik normaal gesproken elke ochtend een aflevering van vroege vogels kijk, keek ik vandaag naar een film op npo plus; Simon. Een film uit 2004 waarin Cees een hoofdrol vervulde als Simon Cohen en doorbrak, hij die uiteindelijk doodging aan kanker. Cees vond ik altijd al een op zichzelf staande en zijnde acteur en artiest en was al actief vanaf de jaren 90 vorige eeuw.
Acteren vanuit zijn natuur, no-nonsens en echt. Weetje, hoe gek het ook klinkt, Cees zag ik als vaderlijk en had ik graag als vader gewild. Ook de rol in Flikken Rotterdam als Stan Vroom en had een bijrol als Dirk in dag & nacht. Maar naast dit had hij nog tal van uitzonderlijke acteer hoogstandjes al zeg ik het zelf.
Verleden tijd
Ja ik schrijf in de verleden tijd vorm. Weetje, vaak nadat ik iets of iemand heb gezien op tv die ik interessant vind, google ik diegene even. Zo ook bij Cees want ik was benieuwd hoe oud hij nu momenteel was, dat was ik even kwijt. Tot mijn verbijstering zag ik een geboortedatum en datum overlijden. Gewoon 5 dagen geleden, what de fok.
In de film Simon, toen hij echt doorbrak en ook zelfs een gouden kalf voor won, was hij naar eigen berekening 39 jaar jong. En dat is 22 jaar geleden nu. Hij zou nooit hebben geweten dat hij in 2026 zou komen te overlijden. In 2019 zou zijn vrouw hem hebben verlaten en tijdens die covid parade zou hij zijn pensioen zien verdampen.
Hartstilstand
Het schijnt dat hij op vakantie een hartstilstand kreeg. Een paar weken hiervoor had hij nog opnames geschoten voor flikken rotterdam. Hij laat 2 dochters achter van 13 en 15 jaar achter. Dat grijpt me ook snapje. Ik heb zelf ook niet de eeuwigheid en mijn keel nijpt als ik hieraan denk. Maar goed, hopelijk heb ik ook nog wat tijd hier :)
Gemis
Cees voelde zoals ik al omschreef; vaderlijk. Helaas heb ik hem nooit in levende lijve kunnen ontmoeten al waren de momenten op tv toch bijzonder. Maar dat kan ik me ook hebben ingebeeld. Zo heb ik dat wel eens vaker, dat ik denk een connectie te voelen, te hebben.
Zoals hij is gegaan, zijn er vele voor hem gegaan en zullen er nog vele volgen. Zo gaan we allemaal. Dat we gaan staat vast, wanneer en hoe blijft een kloe.
Hier kan je zien waar Cees allemaal aan mee heeft gewerkt (Wikipedia link)
Geschrijf
Zo dat wilde ik even met je delen. Het was even stil, maar dat was zeker niet zomaar. Het was nodig om te relativeren en te concentreren, op mezelf. Maar hoe je het ook wend of keert, draait of kantelt, schrijven is krachtig en machtig. Ik vind het leuk en ik kan er in momenten echt van genieten en dat is een lichtpuntje.
Het is iets wat ik vanuit mijn binnenste oprakel en creëer. Het is niets meer dan van mezelf in letter en woord aan jou. Vroeger schreef ik al en wist ik al wat ik eigenlijk ten diepste wilde, waar ik naar verlangde en met de dag steeds meer besef misschien nooit te krijgen.
Tot op de dag van vandaag is die snak naar complete omhelzing actueel. Dat ik niet meer word afgewezen op wie ik niet ben maar dat ik word omhelsd om wie ik wel ben. Heel lang heb ik gedacht dat God mijn redding zou zijn. Tegenwoordig weet ik dat ik dat zelf maar moet zijn. Mijn referentie kader is gevormd door de gruwelijkheden uit de vorige eeuw; het voormalige vernietigingskamp Auschwitz en alles wat is voortgekomen uit die nazi's.
Het ergste is dat dit tot op de dag van vandaag gaande is, misschien niet in diezelfde vormen, maar het is nog steeds actueel.
Rust in vrede Cees.
Alleen maar liefde,
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties