Het verhaal van de zeesterren

Het Verhaal van de Zeesterren

Op een vroege ochtend, vlak na een stormachtige nacht, liep ik op het strand van Ameland

De zon kwam net op.
De lucht was nog koel en stil.
Toch stond er een klein licht briesje
Ik zag dat het strand was bezaaid met duizenden zeesterren
uitgespoeld door de golven, achtergelaten door het getij.

In de verte zag ik een jongen.
Hij bukte telkens en raapte steeds iets op van de grond
en gooide dat terug in de zee. Pakt hij nou die zeesterren?

Steeds weer.
Eentje oppakken.
En weer Teruggooien.
Nog eentje en nog eentje

Ik kwam steeds dichterbij de jongen en toen ik bij hem stond vroeg ik hem:

Ik zie dat je zeesterren een voor een terug gooit in zee, Waarom doe je dit?
Er liggen er duizenden. Misschien wel tienduizenden.
Je kunt ze onmogelijk allemaal redden toch?
Wat voor verschil maakt het nou?"

De jongen keek even naar de zeester in zijn hand…
…en gooide die terug in de zee.

"Voor die ene maakt het alle verschil."

Je hoeft niet de wereld te veranderen.
Je hoeft niet iedereen te redden.
Maar wat als je één iemand kunt helpen?
één iemand kunt inspireren, troosten of laten lachen? 
dan heb je al iets veranderd.

Voor die persoon was jij het verschil.

Alleen maar liefde,
Jeff