Je kunt iemand ondersteunen tot een bepaald punt.
Tot het punt waar jij als hulpverlener, coach of procesbegeleider zelf staat.
Verder niet.
Illusie
Het is dus een illusie en het is misleidend om iemand die jij onder je hoede neemt gouden bergen te beloven. Want die belofte ga jij niet inlossen. Als jij als diegene, de begeleider van het proces, nog nooit deze gouden bergen hebt gezien, al is het een stukje van de voet van de berg, mag je in mijn optiek hier niet eens over spreken met je hulpvrager/deelnemer.
Het woord cliënt zit eigenlijk in mijn allergie. Dus daarom noem ik diegene die hulp nodig heeft hulpvrager of deelnemer.
Iemand fixen?
Persoonlijk maak ik nooit en te nimmer de belofte om iemand te ‘’fixen’’. Hoe graag ik dit ook zou willen, begrijp me niet verkeerd. Iets met in het verleden redder syndroom. Het is een vuistregel van mijn manier van omgaan met anderen. Niet iets beloven wat je nooit en te nimmer kan waarmaken.
De wil
Alles staat of valt met de ‘’wil’’ van iemand en niet of het kan. Verandering kan namelijk altijd plaatsvinden ongeacht de manier van richting; linksom, rechtsom, vooruit, achteruit of over de kop met een radslag. Hoe graag iemand iets wil, zal zorgen voor die intrinsieke motivatie. Het vuur van binnenuit om dingen anders te doen zoals ze gaan.
Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg, aldus Albert Einstein. Altijd toepasbaar. Nu, gisteren, vorige week en morgen.
Ik, als procesbegeleider kan jou ondersteunen tot het punt waar ik zelf sta. Tot dat punt werken we samen aan jouw proces. Hoe ver of hoelang dat duurt hangt af van waar je staat en waar je naartoe zou willen. En waar het stopt bij mij, gaat het bij iemand anders verder. Samen kijken we naar wat je nodig hebt en waar jij dat kan halen.
Alleen maar liefde💙
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties