En dat kan enorm veel pijn doen. Het kan je helemaal uit je levenselixer halen.
Hoeveel je ook van ze hield, hoeveel herinneringen er ook zijn, hoe diep ze ooit in je hart zaten.
Niet omdat je hart van steen is geworden, maar omdat je bent gegroeid. En niet iedereen groeit met je mee.
Ik heb geleerd dat niet iedereen die met je begint, tussendoor aanschuift, ook met je eindigt. Sommige mensen zijn hoofdstukken, geen hele boeken. En dat is oké.
De kunst is om te durven afsluiten wat je leegzuigt en ruimte te maken voor nieuwe connecties, nieuwe energie, nieuwe mensen die wél aansluiten bij wie je nu bent en waar je heen wil.
Je hoeft niet iedereen mee te sleuren naar je volgende bestemming. Loslaten is niet falen, het is kracht. Het is erkennen dat je jezelf het beste gunt. Dat je niet blijft hangen in loyaliteit naar de verkeerde mensen, maar trouw blijft aan je eigen groei.
Vandaag ben ik dankbaar voor de mensen die gingen, en open voor de mensen die nog komen. Want elke ontmoeting heeft z’n reden. En ik ben hier voor wat écht is.
Voor wie dit nodig heeft: laat los wat je leegmaakt. Maak ruimte voor wat je voedt.
Dank voor het lezen!
Alleen maar liefde💙
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties