Het stopt bij mij

Het trauma

De generatie patronen

Misbruik

Huiselijk geweld

Agressie

Depressie

Angst

Verslaving

Criminaliteit

Alles wat ik op mijn schouders kreeg om te dragen

Stopt!

Dacht je nou echt dat ik hier op zat te wachten?

Niet om te verschuilen in een slachtofferrol

Maar ik kreeg het zonder er om te vragen

Rotsblokken waar vele generaties om heen liepen

Rotsblokken waar ík niet meer omheen kon

Ik niet

Ik moest wel

De pijn aangaan

Door jaren van duister

De dood aankijken

En weer door

Telkens weer

Jarenlang in de hulpverlening

Er in en er weer uit

En op een gegeven moment was ik uitbehandeld

Ik stond voor een keuze;

Kies ik voor de gemakkelijke weg met de minste weerstand zonder pijn, verdriet, angst..

Doen alsof er niets aan de hand is en blijven ontkennen zoals de vorige generaties deden

Of kies ik voor de meest pijnlijke weg en kan ik ervoor zorgen dat ik die rotsblokken opruim voor mezelf en mijn kids

Dan maar op de bres staan en het laten komen zoals het komt

Want ik zal altijd blijven doorzetten, hoe moeilijk ook en hoe groot die rotsblokken ook zijn

Wat definieert jou als persoon? En op welke manier sta jij in het leven?

Wat heeft het leven jou geleerd zodat jij die rotsblokken op kan ruimen?

Alleen maar liefde,

Jeff