Een zwarte kraai grijpt zich met zijn klauwen vast op zijn rug
De enige vogel die een adelaar durft aan te vallen
De kraai pikt de adelaar oneindig hard in zijn nek en verenpak
Maar de adelaar verkrimpt geen spier
Wat hij doet;
Hij klimt op de thermiek steeds hoger en hoger
Totdat de adelaar in de meest ijle luchtstromen zit
De kraai kan namelijk niet tegen deze grote hoogtes van ijlheid
De kraai kan geen zuurstof meer opnemen uit deze luchtstroom
Raakt bewusteloos
En valt van de adelaar zijn rug
Naar beneden
Dood
Zonder dat de adelaar energie verspilt aan deze strijd
Zonder te vechten
Zweeft hij verder naar lagere luchtstromen
Op de thermiek
Komt een boom tegen en gaat op een tak zitten
Schud zijn verenpak uit
En is weer heerser van het luchtruim in elke storm
De levensles uit dit verhaal;
Vecht niet terug
Maar stijg erboven uit
En dit zeg ik vooral ook tegen mezelf ;)
Alleen maar liefde,
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties