Wanneer je stilstaat zal je geen stappen vooruit gaan zetten. Want stilstand is letterlijk achteruitgang.
Tenminste, het ligt er natuurlijk aan hoe je er naar kijkt en inzet.
Ik zeg ook; beter kruipend vooruit dan stilstaan op de plek waar je stond.
Beweging creëert namelijk flow en flow creëert momentum.
Als ik een wijze les uit stilstand kan delen is dat die plek of tijd vaak een moment of periode van bezinning kan zijn.
Dat je reflectief kan nadenken over je eigen tijdspad en proces. Dat je intrinsiek mag voelen wat je voelt en intrinsiek mag denken wat je denkt.
Vanuit dat punt mag je naar buiten treden, je mag dus gewoon vooruit stappen.
Destijds toen ik op een dood spoor terecht kwam en maandenlang bleef staan op het punt van stilstand, heb ik dit ondergaan in de omgevingen van natuur.
Je hoeft er alleen maar te zijn en de antwoorden komen vanzelf.
Is het de zon die opkomt of de zeearend die met zijn 2.20 spanwijdte overvliegt op de thermiek.
Wolken die vol regendruppels overkomen of een vos die je ziet jagen.
De natuur verwoord wat je voelt.
Wanneer je het ziet, dan zie je het en wanneer je het doorhebt, dan zie je het. En wanneer je het ziet, dan voel je het.
Vanuit stilstand maakte ik een slimme zet om dit dode punt te gaan gebruiken om uit die bevroren positie te komen. Daarvoor gebruikte ik de natuur als spiegel en kennisbank.
Kleine stapjes werden grote stappen en jawel; vooruit!
Dankjewel!
Alleen maar liefde💙
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties