Misschien word ik de volgende dag niet meer wakker? Niet dat ik dat niet wil maar het kan. Omdat het kan betekent het niet dat ik het wil, maar het passeert wel regelmatig mijn gedachtestroom.

Vlinders in alle soorten en maten intrigeren me.Ze maken voor mij deel uit de wonderen van de natuur.Maar ze fladderen niet.

Ik schrijf over zaken waar de meeste mensen over gruwelen. Weetje waarom? Omdat het echt is, omdat het rauw en zuiver is. Omdat het iedereen kan overkomen maar de meeste hier niet bewust voor kiezen.

Hij werd verdomme maar 61 jaar! Op 14 juni is hij onverwachts overleden aan een hartstilstand, notabene op fucking vakantie. Nou hoor ik je denken, ja er overlijden dagelijks honderden dan wel duizenden mensen per dag. Ja klopt, maar ik zal je vertellen waarom het mij persoonlijk raakt.

Jezelf saboteren en helemaal naar de klote helpen is vrij makkelijk. Het is makkelijker dan de strijd van heling aan te gaan. Want helen van de meeste gruwelijke shit die je hebt meegemaakt is pijnlijk, donker en verdrietig.

Nog een kwartiertje en je bent vrij van school. Ik pak mijn ingepakte tas voor voetbaltraining en loop de deur uit, pak mijn fiets uit de schuur, spring erop en fiets weg.

Aan mijn liefste dochters, mijn enige liefste dochters. 12 juni ’26

Hoe meer ik mijn verhaal deel met anderen, hoe meer ik hoor van anderen. Schrijnende, verdrietige intense maar herkenbare verhalen.

Je zal misschien denken.. Een les halen uit een nijlganzen familie? Ja zeker, ik kan je vertellen dat de natuur en de dieren die hierin leven mij ontzettend veel tot zelfreflectie aansporen. De natuur plaatst letterlijk een spiegel en dat is soms confronterend, schurend, pijnlijk.

Is het eerlijk om hen de vinger te geven van alle intergenerationele patronen en generatie trauma? Kan je hardop zeggen dat zij diegene zijn waardoor je jarenlang mentale struggels en uitdagingen hebt moeten doorstaan?

Ervaringen vertalen in verhalen is iets wat ik vanaf kleins af aan al doe. Mensen die mij kennen en/of een beetje volgen weten dat dit mijn ding is naast mijn andere hobby's en activiteiten.In woorden kan ik emoties en gevoelens uiten, kanaliseren en relativeren.

Ik heb geen vrienden zei hij tegen me toen ik aan hem vroeg of hij met vrienden ging voetballen in het voetbalkooitje. Mijn hart brak omdat ik precies die leegte voelde doordat hij die woorden uitsprak. Vroeger op die leeftijd had ik wel een paar vrienden maar ook weer niet. Door het vele verhuizen begon ik steeds weer opnieuw. En op een gegeven moment dacht ik..laat maar.