De gewone pad

Gepubliceerd op 12 oktober 2026 om 09:00

De gewone pad is een bijzonder dier. Een dier dat de meeste tijd doorbrengt van schemer tot schemer. De gewone pad heeft een uitzonderlijk goed zichtvermogen en het vermogen op te gaan in de omgeving. Zo kan de gewone pad de kleur samenstelling overnemen van bijvoorbeeld de bodem.

Zo nu en dan vang ik gewonde dieren op die ik tegenkom, op straat aangereden of gevangen in een straatkolk. Deze neem ik mee naar huis om weer te herstellen. Als bodembedekker gebruik ik vaak kokosvezel en dat ik wat roodbruin van kleur. Het grappige is dan ook dat padden dan ook wat roodbruin worden van kleur, ze vallen bijna niet meer op. Zelfs in een klein terrarium, moet je zoeken

 

De gewone pad vrije kop natuurfotograaf jeff sloots

Gewone padden zijn net als kikkers en salamanders kernsoorten voor een gezond ecosysteem. Zij hebben een belangrijke functie. Denk bijvoorbeeld aan het in balans houden van bepaalde prooisoorten zoals vliegen en steekmuggen. Die dieren die wij hekelen, smullen zij van. Zo heeft ieder dier zijn of haar rol in onze natuur. Daarom is het ontzettend belangrijk de natuur en alles wat erin leeft te behouden en te beschermen.

Zoals je misschien al wel op kunt merken zijn amfibieën mijn passie en met heel veel liefde zet ik deze geweldige dieren ook op foto en video. Naast het feit dat ik dit doe, doe ik het ook om meer bewustzijn te creëren voor deze fantastische dieren die je eigenlijk nooit zo dichtbij treft.

Nogmaals; ze zijn ontzettend belangrijk voor het ecosysteem waarin zij én wij leven. En daar moeten we zuinig op zijn. Daarom vanuit mijn rol als coördinator Werkgroep Reptielen en Amfibieën Groningen en Vrijwilliger Ravon, zet ik mij in voor bescherming en het behoudt van deze kernsoorten.

Ik hoop dat je net als ik, een grote voorliefde en passie hebt voor amfibieën en vooral voor de natuur. Want de natuur is onmisbaar voor ons als mens en andersom heet zij ons nodig!

Love,
Jeff 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.