Wist jij dat salamanders een extreem goed regenererend vermogen hebben?
In een aquatisch leefomgeving worden ze geregeld aangevallen als larven door verschillende predatoren. Zo worden regelmatig staart en poten afgebeten door bijvoorbeeld vissen, libellenlarven of andere rovers.
En je raadt het misschien al: het groeit allemaal weer terug. Een staart, een poot, een kieuwdeel…
In het larvestadium kunnen alle amfibieën met al aangegroeide ledematen regenereren.
Kikkers en padden verliezen dit vermogen zodra ze als juvenielen, dus larvestadium af, uit het water kruipen.
Wat ze wél behouden, is het vermogen om een afgebeten poot deels te herstellen; bijvoorbeeld na een aanval van een egel, reiger of snoek. Dit noemt men een 'spike'.
Stel je voor: je kikker of pad verliest een poot. Dan groeit er in plaats van een nieuwe, normale poot een kale kraakbeenspaan. Een stevige, gladde stok van kraakbeen, zonder vingers, spieren of gewrichten.
Het lijkt op een een kegelvormig stuk dat gewoon recht omhoog steekt. Het dier kan er niets mee doen. De poot kan niet buigen, niet grijpen, niet lopen. Het is eigenlijk een mislukte poging om een poot te maken.
Bij salamanders is volledige regeneratie wat hen onderscheidt van de rest van de amfibieën.
Salamanders behouden dit vermogen hun hele leven, ook op het land.
Ik heb dit fenomeen zelf van dichtbij mogen meemaken. Ik had eerder dit jaar een kleine watersalamander (4cm groot) in opvang die op het fietspad was aangereden. Staart kapot. Na 5 dagen stootte de salamander drie kwart van zijn staart af (zie foto's).
Fantastisch!
Snap je waarom ik amfibieën de meest geweldige dieren vind?
Ze zijn magisch, veerkrachtig, mysterieus en ongelooflijk mooi om te zien.
Zij laten zien hoe we met de natuur om moeten gaan:
Met zorgvuldigheid en veerkracht.
Love,
Jeff
Reactie plaatsen
Reacties